kahve kana karışır mı, karışıyor demek ki. yapacak hiç mi bir şey olmuyor, olurmuş öyle zamanlar. yarın uyanabileceğinden ne kadar eminsin ki, emin değilim.
uyanırım evet. uyanmak, uyanmak olur mu?
güneşi anlında hissetmek, ellerinde sıcacık bir kahve yokken. kahve bitmeden yere dökülürse, hatta fırlatılıp atılırsa, o güneş güneş olur mu?
bu yoksa son ders mi? hiç bir ders almak istemiyorum ben.
sırf ölünce ne olduğunu merak etmekten ölmeyi düşünmek normal midir? dert yok, tasa yok artık. çimen yok, kahve hiç yok..
sen yok ben yok. ne güzel işte, tam istediğin şey değil mi?
