plasticwings.org

- hayatın boyunca beklediğin tek gerçeklik olan ölüme o kadar yakınsın ki bu seni korkutuyor. aynı çizgi ki yaşam da o kadar yakın. peki bu insanı neden mutlu edemiyor? moral of the story : "lütfen beyaz çizgiyi geçmeyiniz"

- hiç yaşamadığım yalnızca hayal ettiğim anları birer anım olarak hafızasımda saklamışsam, korkmam doğal sanırım.. beyin yorulmaya başlıyorsa, moral of the story : "hafızanıza inanmayınız."

- amaç sahibi olup da plan sahibi olmamak güzel bir şey olsa gerek, ben öyle değilim. hem hayatın tadını çıkart, hem de zamanı gelince "anneciğim babacığım! ben adam oldum artık." dediğinde benden daha çok adam ol, sizi sevmiyorum. moral of the story : "adam olunuz."

- çok doğru bir durum, 'allah kulunu sevindirmek için önce kaybettirip sonra buldururmuş' durumu. ama şunu atlıyoruz sanırım, 'kaybettikten sonra değerinin katlanması'.. kaybettikten sonra soruyorum kendime, acaba ben çoktan bulmuş muydum o kaybettiğim şeyi, yoksa şimdi bulunca mı mutlu olacağım. terbiyesizlik olarak yorumlamassan sayın tanrı, çılgınca cevap bekliyorum aşşağıda.

total moral : "plastik kanatlarınıza aldanıp uçmaya niyetlenmeyin, gerçekleri hiç bir zaman olmayacak. bir hastalıklı iğrenç sürüngen bir ırkız. pencerenizden uzak durmayı unutmayın."

en iyi görüntü, imanl? bir beyin ve erdemli gözlerle elde edilir, çalmak ç?rpmak ise dinimizce günah oldu?u gibi ahlaks?z bir davran??t?r.